فاصله مزد ۶۰ درصدی با واقعیت معیشت کارگران

به گزارش صدای بورس، سال ۱۴۰۲ حق مسکن کارگران از ۶۵۰ هزار تومان به ۹۰۰ هزار تومان افزایش یافت؛ اما این عدد به مدت ۳ سال بدون تغییر باقی ماند.

در سیصد و چهل و یکمین جلسه شورای عالی کار حق مسکن پس از ۳ سال فریز شدن افزایش یافته و به مبلغ ۳ میلیون تومان رسید؛ ولی در ادامه افزایش بن کارگری و حق تاهل به ۶ ماهه امسال موکول شد.

سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران در پاسخ به این پرسش که آیا افزایش ۳ میلیون تومانی می‌تواند جبران‌کننده دو سال فریز شدن این عدد برای کارگران باشد اظهار کرد: واقعیت را باید صریح گفت، عدد ۳ میلیون تومان برای حق مسکن در شرایط امروز حتی کمک متوسط هم محسوب نمی‌شود، چه اینکه بخواهد جبران دو سال انجماد کامل را پوشش دهد.

وی افزود: در دو سال گذشته، رشد هزینه مسکن در شهرهای بزرگ بین ۳ تا ۵ برابر رقم حق مسکن بوده است. بنابراین افزایش امسال نه جبران است و نه اصلاح، بلکه صرفاً جلوگیری از عقب‌ماندگیِ بیشتر محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: این تصور که حق مسکن می‌تواند «خبر خوش» باشد و سایر مولفه‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد، با واقعیت زندگی کارگران همخوان نیست. کارگری که امروز برای یک واحد ۶۰ متری باید ۸ تا ۱۲ میلیون فقط اجاره ماهانه بدهد، با رقم ۳ میلیون تومان تنها بخش کوچکی از یک قلم هزینه‌اش پوشش داده می‌شود. با این وضعیت نمی‌توان گفت افزایش امسال یک اقدام کافی است؛ فقط یک اصلاح حداقلی و نتیجه فشار و مطالبه‌گری جامعه کارگری بوده است.

چرا حق تاهل امسال افزایش پیدا نکرد

این نماینده جامعه کارگری درباره دلیل عدم افزایش حق تاهل در حالی که رقم بسیار پایینی در فیش حقوقی کارگران به خود اختصاص داده است و خلاف سیاست‌های حمایتی از خانواده تلقی می‌شود هم عنوان کرد: حق تاهل در وضعیت فعلی حتی یک رقم حمایتی نیست؛ یک عدد تزئینی است. رقمی که تنها حدود ۵۰۰ هزار تومان است و حالا حتی همان هم افزایش نیافته و در عمل هیچ نقشی در تقویت نهاد خانواده ندارد.

رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران با بیان اینکه وقتی هزینه‌های ازدواج، اجاره، نگهداری فرزند و آموزش چند برابر شده است، بیان کرد: ثابت ماندن این رقم عملاً این پیام را به کارگران می‌دهد که «هزینه‌های واقعی زندگی شما در محاسبه‌ها دیده نشده است».

وی اضافه کرد: کارگران انتظار دارند در حوزه خانواده و فرزندآوری، تصمیمات واقع‌بینانه و متناسب با هزینه‌های امروز زندگی گرفته شود، نه اعدادی که فقط روی کاغذ وجود دارند.

وعده افزایش بن کارگری در وقتی دیگر

گلپور در ادامه سخنان خود با اشاره به ثابت ماندن کمک‌هزینه اقلام مصرفی (بن خواروبار) یادآور شد: سال ۱۴۰۳ بن کارگری ۲.۲ میلیون تومان تعیین شد. ثابت ماندن بن خواروبار، آن هم در سالی که قیمت کالاهای اساسی بسیار بالا رفته، نشان‌دهنده یک مشکل ساختاری در نظام مزدی کشور است.

این نماینده جامعه کارگری تاکید کرد: هزینه خوراک بخش اصلی سبد معیشت کارگران است و وقتی این رقم افزایش پیدا نمی‌کند، معنای آن روشن است، فشار مالی مستقیم بر سفره کارگران.

رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران توضیح داد: در جامعه کارگری این نگرانی وجود دارد که با افزایش حق مسکن، دو مولفه بسیار حیاتی یعنی بن و تاهل فریز شده‌اند تا مجموع هزینه کارفرمایی کنترل شود. این نگاه، نگاه مطلوبی نیست. سبد معیشت یک مجموعه بهم ‌پیوسته است و حذف یا فریز هر جزء آن، کل معادله زندگی کارگر را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

افزایش ۶۰ درصدی دستمزد فقط سرعت سقوط قدرت خرید را کم می‌کند

نماینده جامعه کارگری در خصوص افزایش ۶۰ درصدی حداقل مزد، اینکه مجموع دریافتی کارگران مجرد حدود ۲۲ میلیون تومان و کارگران متأهل دارای دو فرزند حدود ۲۶ میلیون تومان، با خط فقر موجود همخوان دارد یا خیر، اظهار کرد: باید با صراحت اعلام کنم، با وجود افزایش ۶۰ درصدی، فاصله حداقل دستمزد با خط فقر بسیار زیاد است.

وی گفت: خط فقر یک خانواده شهری امروز بیش از ۵۰ میلیون تومان برآورد می‌شود. در نتیجه، افزایش ۶۰ درصدی دستمزد کارگر مجرد حدود ۲۲ میلیون تومان و کارگر متأهل با دو فرزند حدود ۲۶ میلیون تومان در بهترین حالت نصف خط فقر رسمی کشور را پوشش می‌دهد.

گلپور تاکید کرد: بنابراین، افزایش ۶۰ درصدی مزد، هر چند عدد قابل‌توجهی روی کاغذ است، اما نسبت به واقعیت زندگی کارگران اصلاً کافی نیست و همچنان شاهد عقب‌ماندگی دستمزد از هزینه‌های واقعی زندگی هستیم.

وی اضافه کرد: افزایش ۶۰ درصدی اگر چه یک قدم رو به جلو محسوب می‌شود، اما وقتی قیمت مسکن، خوراک، درمان و حمل‌ونقل چند برابر شده، این افزایش فقط سرعت سقوط قدرت خرید را کم می‌کند، نه اینکه شکاف را رفع کند.